„Stojąc w kolejce po równe traktowanie - kobiety na rynku pracy”

By in , , ,
220
„Stojąc w kolejce po równe traktowanie -  kobiety na rynku pracy”

Kobieta – płeć piękna, delikatna, wrażliwa i słaba…

Czy nadal taki wizerunek kobiety jest silnie zakorzeniony w polskim społeczeństwie? W ostatnim czasie obserwujemy zmianę w postrzeganiu roli kobiety, a co za tym idzie ‒ w kreowaniu jej wizerunku. I choć nadal to „płeć piękna”, to zdecydowanie już nie „słaba” ‒ współczesna kobieta jest niezależna, zmotywowana, potrafi walczyć o swoje. Ma silny charakter, a przy tym potrafi zadbać o dom, przyjazną, rodzinną atmosferę, zmaga się z codziennymi wyzwaniami, a jednocześnie realizuje własne plany i potrafi mądrze wykorzystać każdy dzień.

Silna kobieta zna swoją wartość i wie, na co ją stać. 

Odważnie sięga po to, czego pragnie, nie cofa się przed realizacją własnych marzeń. Nie zapomina o swoich pasjach, a przy tym wszystkim potrafi trzymać się ustalonego planu i działać strategicznie. Po pracy nadal ma energię, by zająć się domem, dziećmi, spotkać się z przyjaciółką, wyjść do kina czy zadbać o formę na siłowni. Kobiety, które nas inspirują są zadbane, spełnione, pełne energii ‒ i choć niejedna z nich w swojej torebce ma wszechobecny bałagan, to wszystko toczy się według ustalonego planu, trafiając w ostateczności do odpowiedniej przegródki.

Współczesne kobiety wychodzą poza utarte schematy. Coraz częściej to one świetnie sprawdzają się na stanowiskach kierowniczych ‒ potrafią analizować złożone problemy, podejmować decyzje, a ich empatia nierzadko gwarantuje im przewagę w „męskim” biznesie. O sile ich charakteru decydują: poczucie niezależności, wykształcenie, pracowitość, dbałość o siebie i intensywny tryb życia.

Okazuje się zatem, że ‒ w oczach Polaków ‒ atrakcyjny wizerunek współczesnej kobiety wynika z bycia w ruchu, dążenia do rozwoju. To aktywności podejmowane przez kobiety ‒ ich osiągnięcia na polu rodzinnym i zawodowym, realizowanie pasji oraz zadbany wygląd sprawiają, że, mówiąc o płci pięknej, nie wskazujemy już na delikatność, kruchość. Warto przy tym zwrócić uwagę, jak bardzo odchodzimy od stereotypowego postrzegania kobiety jako wiernej niewiasty, strzegącej domowego ogniska. Współczesna kobieta to pewna siebie indywidualistka, która nie daje się codziennej rutynie i z odwagą podejmuje kolejne wyzwania. Współczesna kobieta to już szef, wysoko w kierarchii pracownik budowy, kierowca autokaru, tramwaju czy dużego samochodu, kobieta to już i prezes, i premier wiemy z kart historii Polski.

Osiągniecie spójności wewnętrznej daje kobiecie poczucie spełnienia na każdym polu, a dzielenie się swoimi talentami dodatkowo zapewnia jej poczucie sensu. Z kolei tym, co zagwarantuje jej oderwanie od codzienności i stanie się dodatkowym źródłem energii wewnętrznej jest pasja. Jest jeszcze jeden aspekt kobiecości, na który warto zwrócić uwagę ‒ poczucie indywidualizmu. Współczesne trendy w psychologii stawiają jednostkę w centrum, zapewniając o jej wyjątkowości czy nieocenionej wartości, jednocześnie narzucając styl życia, trendy w modzie czy muzyce. Kobieta z charakterem pamięta o swojej niezależności. Ceni swój indywidualizm, nie obawia się pójścia pod prąd po to, by żyć autentycznie i pozostać wierną swoim przekonaniom. Sama decyduje o tym, jaki styl jest dla niej idealny ‒ nigdy nie wybiera tego, co przypadkowe. Znajomość własnych wartości i życie według nich świadczy nie tylko o sile charakteru, ale także o sile kobiecej mądrości.

Jak znaleźć, a potem ukształtować swoją kobiecość? Przede wszystkim warto przyjrzeć się sobie i zastanowić się nad własnym źródłem kobiecej siły. Autentyczne życie, życie w zgodzie z sobą samą pomoże ci każdego dnia odkrywać w sobie jeszcze więcej mocy!

Stereotypy, w które nie musisz wierzyć!

Natury nie da się oszukać i oczywiste jest, że kobiety różnią się od mężczyzn. Nie tylko pod względem wyglądu, ale i charakteru czy psychiki. Czy jednak te aspekty wpływają na sferę zawodową? Czy bycie przedszkolanką to domena kobiet, a strefa IT przeznaczona jest wyłącznie dla mężczyzn? Jak się okazuje, w naszej mentalności właśnie tak to wygląda. 

W 2019 roku przeprowadzono badanie na próbie 1000 Polaków. Zapytano ich między innymi o to, które zawody uważają za typowo męskie. Oto i ich odpowiedzi:

  • kierowca 66%
  • automatyk/robotyk 65%
  • inżynier energetyki 64%
  • programista 59%
  • projektant budownictwa 58%

Za zawody typowo kobiece respondenci uznali:

  • projektanta wnętrz 53%
  • farmaceutę 52%
  • pracownika socjalnego 50%
  • recepcjonistkę 48%
  • pielęgniarkę 45%

Słaba płeć, czyli o równości kobiet na rynku pracy

Poniżej przedstawiam wam 5 zawodów, w których kobiety sprawdzają się tak samo dobrze (lub może lepiej) niż niejeden facet!

Kierownik budowy – Kobiety rządzą na budowie i dają sobie radę tak samo dobrze, jak mężczyźni w białych kaskach. Wyróżniają się skrupulatnością, dokładnością i wielozadaniowością. Z drugiej jednak strony przez wielu traktowane są stereotypowo. Budowlańcy niestety nadal patrzą na panie kierownik z przymrużeniem oka, co powoduje, że kobiety piastujące tego typu stanowiska non stop muszą coś komuś udowadniać. A zarobki? Na szczęście w tym przypadku liczy się doświadczenie i umiejętności, a nie płeć! 

Kobieta-żołnierz

Kobieta w wojsku nie dziwi dziś już tak bardzo, jak kilka lat temu. Młode dziewczyny z chęcią wybierają szkoły oficerskie i dają sobie radę. Chociaż nie jest łatwo. Te, które zdecydowały się na tego typu kierunek studiów wspominają, że początki bywały frustrujące. Po pierwsze ze względu na zdziwienie ze strony otoczenia. Po drugie – szowinistyczne traktowanie przez starszych stopniem wykładowców. I po trzecie – wysokie wymagania, szczególnie sprawnościowe. Jednak dziewczyny w wojsku dają sobie radę równie dobrze, co mężczyźni. Odnoszą sukcesy, awansują na wysokie stopnie i są dużo silniejsze psychicznie. Na koniec jedna dobra rada: kobiety w mundurze nie nazywaj “żołnierką”, bo jest to traktowane jako spory nietakt. Prawidłowe będzie określenie kobieta-żołnierz! 

Zawodowy kierowca 

Baba za kierownicą? Ty pewnie też znasz ten niesprawiedliwy mit? Prawda jest jednak taka, że jeździmy równie dobrze, jesteśmy skoncentrowane, uważne i powodujemy mniej wypadków. Dodatkowo kobiety prowadzące środki komunikacji miejskiej są dużo bardziej życzliwe w stosunku do pasażerów! 

Programista 

Programują, piszą programy, świetnie poruszają się w HTMLu, są dokładne opanowane i odczarowują wizerunek ponurego programisty! A jak wygląda kwestia zarobków? Niestety, w tym przypadku nadal mamy do czynienia ze zjawiskiem szklanego sufitu, czyli sytuacją utrudniającą kobietom awanse i podwyżki.

Managerskie stanowiska

Kobiety na stanowiskach managerskich? W Polsce nadal mamy z tym problem. Niesłusznie uważamy, że kobiety nie są w stanie poradzić sobie z zarządzaniem i decyzyjnością. A jaka jest prawda? Jak się okazuje, to nie płeć decyduje o tym, czy sprawdzisz się na wysokim stanowisku, lecz temperament i predyspozycje psychologiczne. Gdy więc my kobiety zajmujemy stanowiska dyrektorskie, to dajemy z siebie wszystko. 

3. Według Konstytucji oraz Kodeksu pracy płeć nie powinna mieć wpływu na wysokość wynagrodzenia oraz zajmowane stanowisko. Statystycznie kobieta wykonująca taką samą lub porównywalną pracę co mężczyzna zarabia mniej. Skąd wynikają nierówności płacowe?

Nierówności płacowe kobiet i mężczyzn (luka płacowaróżnice płacowe) – obserwowane na całym świecie zjawisko ekonomiczne przejawiające się w różnicy średniego wynagrodzenia pracujących mężczyzn i kobiet.

Szklany sufit – O ile zjawisko szklanego sufitu dotyczy przede wszystkim kobiet na wyższych stanowiskach i wykonujących pracę biurową, o tyle lepka podłoga dotyczy zwłaszcza zawodów o niskim statusie społecznym, takich jak np. krawcowa, sprzątaczka lub urzędniczka, które często są także silniej sfeminizowane, niż zawody umożliwiające normalną ścieżkę awansu.. Szklany sufit wiąże się z barierami awansowymi dla kobiet (mimo istniejących ścieżek kariery). Żródło: Wikipedia.

Czynniki ekonomiczne

Mniejsza efektywność kobiet w pracach fizycznych, która skutkuje wykonaną mniejszą pracą, a więc i mniejszym wynagrodzeniem. Według rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 25 kwietnia 2017 r. w sprawie BHP przy ręcznych pracach transportowych:

waga przenoszonych przedmiotów nie może przekraczać: dla kobiety: 12 kg przy pracy stałej oraz 20 kg przy pracy dorywczej,

przy przenoszeniu na odległość przekraczającą 25 metrów, masa przenoszonych przedmiotów nie może przekraczać: dla kobiety – 12 kg,

Czynniki społeczne, kulturowe i psychologiczne – wiele badań i analiz wskazuje na udział świadomych i nieświadomych uprzedzeń w determinowaniu ekonomicznych nierówności płciowych. Badania eksperymentalne wykazały, że kobiety są rzadziej rekrutowane, surowiej oceniane, i proponuje się im gorsze warunki, np. w eksperymentach obejmujących nabór do restauracji, lub instytucji akademickich. Kobiety są według wielu badań systematycznie surowiej oceniane jako pracowniczki, czy kandydatki do awansubądź zatrudnienia. Wykazano również eksperymentalnie istnienie zjawiska „kary za macierzyństwo” punktem który szczególnie determinuje ekonomiczne nierówności płciowe, jest założenie rodziny. Kobiety, niezależnie od faktycznego zaangażowania w kontynuowanie kariery, są od momentu założenia rodziny traktowane na rynku pracy gorzej, a mężczyźni lepiej. Luka płacowa rośnie statystycznie wraz z liczbą dzieci, oraz wiekiem.

Istotnym czynnikiem u podłoża różnicy płac jest też mniejsza przeciętna agresywność kobiet w negocjacjach wynagrodzenia i innych warunków zatrudnienia, oraz niższe oczekiwania płacowe.

Przyczyny różnic w wynagrodzeniach

Okazuje się, że na różnice w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn ma wpływ wiele czynników:

  • obecność na rynku pracy kobiet przedsiębiorców,
  • urlopy macierzyńskie,
  • wydatki rządowe na świadczenia rodzinne,
  • segregacja zawodowa.

Efektywniejsze wsparcie społeczne dla kobiet i ich rodzin może zachęcić je do czynniejszego udziału w życiu zawodowym. Wzrost przedsiębiorczości kobiet i możliwość pracy na lepiej płatnych stanowiskach wymagających wyższych kwalifikacji również mogą przyczynić się do poprawy w kwestii równości płci.

Lepsza sytuacja kobiet = konkretne zyski

Nie bez powodu wiele państw dąży do likwidacji nierówności płacowych u kobiet i mężczyzn. Długoterminowe korzyści gospodarcze związane z większą liczbą pracujących kobiet przyczynią się do wzrostu PKB.

Podobne stanowisko, inne wynagrodzenie?

Kobiety, które należą do grupy przedsiębiorców zauważają mniejszą różnicę w wynagrodzeniach, a co za tym idzie wskazują na większą równość płci.

Niektóre badania pokazują, że samozatrudnione kobiety zarabiają mniej od mężczyzn pracujących na podobnym stanowisku. Powodem jest większa awersja do kobiet na wyższych stanowiskach lub pracujących na swój własny rachunek.

Co ciekawe, istnieją kraje, w których należy zgłaszać nierówności płacowe między kobietami i mężczyznami. Nie wiadomo jednak czy te działania przyniosą oczekiwane efekty. Istnieje jednak szansa, że wymóg ten będzie motywacją dla pracodawców do podjęcia konkretnych czynności.

Rodzina vs. kariera

Większość kobiet przynajmniej raz w życiu korzysta z urlopu macierzyńskiego. Niestety, jest to ważny powód występowania różnic w wynagrodzeniach między płciami. Jest jednak rozwiązanie tego problemu, które przynosi efekty. Wprowadza się urlop rodzicielski, który ma na celu zachęcenie mężczyzn do praktykowania tego typu rozwiązań. Może to doprowadzić do zmiany różnic płacowych oraz do wyrównania szans, aby nie tylko kobiety były zobowiązane do pozostawienia miejsca pracy na rzecz urlopu macierzyńskiego.

Kobiety nie zarabiają mniej, bo wybierają zawody z gorszymi zarobkami – badano tutaj osoby zajmujące te same stanowiska, a więc konfrontowano lekarzy i lekarki, pielęgniarzy i pielęgniarki etc. Kobiety może i biorą mniej nadgodzin, ale to nie ma wpływu na raport, gdyż oceniane są zarobki godzinowe, a nie miesięczne. Nie jest też prawdą, że mężczyźni są lepiej wykształceni, choć akurat tutaj można polemizować z raportem Unii Europejskiej – 60% absolwentów studiów wyższych stanowią kobiety (choć ten współczynnik jest trochę mylący, jeśli nie zawężono go do branż, np. ilu informatyków/informatyczek pracuje z dyplomem – wszak kobiety stanowią większość na mniej dochodowych studiach humanistycznych czy artystycznych).

ZAPRASZAM DO DYSKUSJI

Katarzyna Znańska-Kozłowska

Leave a reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *