FELIETON O SYTUACJI ZAWODOWEJ KOBIET na podstawie raportu ze strony Fundacji

By in , ,
616
FELIETON O SYTUACJI ZAWODOWEJ KOBIET na podstawie raportu ze strony Fundacji

Katarzyna Znańska-Kozłowska

Fundacja PRAWO DLA MAM – powstała dla mam, została stworzona przez mamy. Misją fundacji jest wspieranie i rozwój kobiet, po to by były przedsiębiorcze, niezależne i wspólnie budowały silne społeczeństwo.

Dlaczego kobiet – gdyż same jesteśmy kobietami oraz dlatego, że kobieta jest postrzegana na rynku pracy, w rozwoju zawodowym jako tzw. słabsze ogniwo. Kobietom niestety jest trudniej wejść na rynek pracy na początku swojej drogi zawodowej, ale też i niestety powrócić po przerwie związanej z najpiękniejszą rolą w życiu – czyli po spełnieniu cudu bycia matką. Kobieta po urlopie macierzyńskim, wychowawczym zdecydowanie ciężej odnajduje się w kanonach rynku pracy. Jest inaczej postrzegana przez pracodawców, patrzy się na nią przez pryzmat „młodej matki”, dla której priorytetem będzie opieka nad dzieckiem, czy też jego ewentualne choroby. Pojawia się częste zjawisko, że  nie istotne są kwalifikacje i kompetencje, osiągnięcia zawodowe … jest to przykry i bolesny temat, a zarazem wymaga rozwiązań i uwagi, aby kobiety nie zostawały z tym ważnym problemem same.

Kobiety w Polsce stanowią ok. 52 proc. ogółu ludności w wieku 15 lat i więcej. Wśród osób aktywnych zawodowo stanowią one ok. 45 proc., a wśród biernych zawodowo jest ok. 62 proc. Kobiet – tak wynika z danych. Następne dane to dość smutna statystyka – do 2016 roku spada aktywność zawodowa Polek. Pracuje lub aktywnie szuka pracy zaledwie 63 proc. z nich – to jeden z najgorszych wyników w Europie. Nie pomaga w tym “tradycyjne” myślenie – ponad trzy czwarte rodaków uważa, że miejsce kobiety jest w domu, przy dzieciach. Niewiele robi państwo, w którym kobiety nie mają po prostu szans na pogodzenie roli matki i ambicji zawodowych.

Aktywność zawodowa kobiet najlepiej pokazuje dysproporcje na rynku pracy między płciami. Wyniki przedstawione w tabeli raportu w badanym okresie pokazują znaczne dysproporcje w zachowaniu aktywności zawodowej przez obie płcie. Wykazane dysproporcje wynikają z obowiązków rodzinnych, np. prowadzenie domu, wychowanie i opieka nad dziećmi – te role przypadają głównie kobietom. Fakt, że urlop rodzicielski jest docelowo dozwolony dla obojga rodziców,  to panowie korzystają z tego przywileju nieczęsto. Niestety może to wynikać z przyjętych stereotypów, że kobieta ma zajmować się małym dzieckiem lub być efektem zjawiska „szklanego sufitu”, gdzie kobiety zarabiają nawet o 700 złotych mniej niż mężczyźni, czyli ekonomia dyktuje kto będzie zajmował się maluchem.

Aktywność zawodowa oraz posiadanie potomstwa są czynnikami decydującymi o obciążeniu, jakie odczuwają kobiety. Przerwa w pracy związana z urodzeniem dziecka ma ogromny wpływ na aktywność zawodową matki, często niestety powoduje przerwę w życiorysie zawodowym oraz wpływa na dezaktualizację wiedzy wykorzystywanej w pracy. Pojawiają się też duże problemy z łagodnym powrotem na rynek pracy, na poprzednie stanowisko.  Kobiety po przerwie związanej z wychowaniem dziecka chcą podjąć zatrudnienie, chcą znowu być aktywne zawodowo, wynika to głównie z: aspektu finansowego oraz potrzeby zmiany codziennej rutyny i możliwości samorealizacji. Jednak  istnieje szereg powodów, które utrudniają kobiecie podjęcie decyzji o powrocie na rynek pracy. Zaliczają się do nich m.in. brak alternatywnej opieki dla dziecka, jego częste choroby, konieczność pracy w godzinach nadliczbowych, zwolnienie z pracy po ustaniu urlopu macierzyńskiego. Ważne jest więc, aby kobiety miały zagwarantowane rozwiązania pozwalające im na efektywne wypełnianie obowiązków zawodowych.

Współczesny rynek pracy zmienia nastawienie do pracy oraz i samego pracownika, dzięki temu sytuacja kobiet zmienia się na lepsze. Człowiek traktuje pozycję na rynku pracy bardzo poważnie, świadczy ona o jego statusie w strukturze społecznej. Dzięki pracy i aktywności zawodowej spełnia każdy człowiek swoje potrzeby według piramidy potrzeb Maslowa, która jest dość istotnym schematem realizacji potrzeb, pragnień.

Niestety kobiety na swojej drodze zawodowej nieustannie konfrontują się  z barierami osadzonymi na stereotypach. Jak wynika z obserwacji kobiet z Fundacji sytuacja kobiet na rynku jest zdecydowanie gorsza niż mężczyzn. Dowodem na to jest fakt, iż kobietom jest zdecydowanie trudniej znaleźć pracę, odpowiednie zatrudnienie zgodne ze swoimi, często bardzo wysokimi, kwalifikacjami oraz kompetencjami i ambicjami. Dane statystyczne wykazują większe bezrobocie wśród kobiet niż mężczyzn. Na rynku pracy pojawia się zjawisko „szklanego sufitu” czyli mniejszych wynagrodzeń dla kobiet. Kobiety postrzegane są jako pracownicy „gorszej kategorii”, są w opinii pracodawców mniej elastyczne, ciężko im pogodzić dwie ważne role: pracownika i żony (matki).  Polskie prawo poprzez ustawę zabrania form dyskryminowania wszystkich pracowników, jednak w wypadku grupy zawodowej – kobiety, przejawy dyskryminacji są stosowane niestety zbyt często, czasami bardzo jawnie, bez świadomości ponoszenia konsekwencji. Ważnym rozwiązaniem byłaby tu wspomniana poniżej edukacja antydyskryminacyjna.

Obecnie już do historii odeszły czasy, że kobiety tylko wychowują dzieci oraz zajmują się domem. Jednak stereotypowe przekonanie w istnienie zawodów „męskich” i „kobiecych” dalej mimo zmian na rynku pracy rośnie. Daje to niestety zielone światło pracodawcom do stosowania przejawów dyskryminacji w stosunku do kobiet. Przynależność Państwa Polskiego do Unii Europejskiej zobowiązuje  do ujednolicenia praw państwowych z dyrektywami unijnymi. Fundamentalnym działaniem stanowiący poważny krok w sferze dyskryminacji jest edukacja antydyskryminacyjna. Edukacja antydyskryminacyjna jest szeregiem działań mających na celu podnoszenie świadomości ludzi oraz wpływanie na ich postawy dzięki którym osiągana będzie równość,  a dyskryminacja zwalczana. Co ważne, jej założeniem jest przeciwdziałanie zjawisku przez całe społeczeństwo, nie tylko przez dotknięte przez nie osoby czyli w tym przypadku – kobiety. Jest ona dążeniem do zapewnienia godności, wolności i równości  oraz poszanowania różnorodności.

Niestety w dalszym ciągu wiele kobiet rezygnuje z własnej kariery, realizacji własnych zawodowych celów. Poświęcają się one najczęściej dla rodziny, dla dzieci, rzadko próbując pogodzić te dwa bardzo ważne aspekty ich życia. Tutaj warto nadmienić, że bez odpowiedniej polityki wsparcia niestety rezygnacja kobiet z aktywności zawodowej dalej będzie dość istotnym zjawiskiem.

Istotne jest aby zniwelować stereotypowe wizerunki kobiet, promować kobietę – matkę jako wartościowego pracownika i wspierać kampanie na rzecz elastycznych form zatrudnienia i doceniać pracodawców przyjmujących kobiety po urlopach macierzyńskich i wychowawczych do pracy na te samo stanowisko, a nie degradując je do niższego szczebla.  W miejscach pracy istotne by było docenianie kobiet jako rzetelnych pracowników oraz  dostrzeganie  ich potencjału i wykształcenia, które jest niejednokrotnie wyższe niż u mężczyzn. Stąd należy dostrzec, że pomimo tego, iż kobieta posiada znacznie inne cechy osobowościowe niż mężczyzna to jest bardziej wartościowym pracownikiem.

Leave a reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *