Bezpieczeństwo w czasie podróży z dzieckiem

By in ,
130
Bezpieczeństwo w czasie podróży z dzieckiem

 

Obecnie foteliki samochodowe produkowane są według dwóch norm: i-Size (ECE R129) oraz ECE R44/04. Według normy i-Size przy doborze fotelika bierzemy pod uwagę wzrost dziecka, natomiast według normy ECE R44/04 jego wagę.  i-Size Regulacja ta wyznacza nowe standardy i podnosi poziom bezpieczeństwa fotelików samochodowych.

Zwiększona została ochrona przed uderzeniami od boku i od przodu oraz poprawiona ochrona głowy i szyi dziecka. Norma wymusza przewożenie dziecka tyłem do kierunku jazdy do 15 miesiąca życia.  ECE R44/04 Homologacja według ECE R44-03, ECE R44-04 – Europejski Certyfikat Bezpieczeństwa ECE R44-03 oznacza zgodność fotelika samochodowego z obecnie obowiązującymi w Europie wymaganiami technicznymi. Posiadanie przez producenta tej właśnie homologacji oznacza, że wyprodukowany przez niego fotelik spełnia określone prawem standardy.

Foteliki spełniające tę normę mogą być montowane za pomocą samochodowego pasa bezpieczeństwa, zaczepów ISOFIX lub kombinacji pasów i zaczepów. 

Przodem czy tyłem?

Tak długo, jak to możliwe, powinniśmy przewozić dziecko w foteliku tyłem do kierunku jazdy (minimum do drugiego roku życia lub do czasu, gdy dziecko przekroczy limit wagi lub wzrostu określanego dla fotelika). Polskie przepisy wprawdzie nie regulują tej kwestii, jednak analizy wyników testów fotelików samochodowych (tzw. „crash testów”, czyli symulowanych wypadków z użyciem fantomów przypominających ciało dziecka) przeprowadzonych przez niezależne organizacje konsumenckie (najbardziej znane: ADAC, czy AA TRUST) wyraźnie wskazują, że jest to rozwiązanie najbezpieczniejsze.

Dziecko siedzące przodem do kierunku jazdy jest bardziej narażone na urazy szyi i kręgosłupa niż dziecko przewożone tyłem do kierunku jazdy. Foteliki samochodowe projektuje się tak, aby pochłaniały siły zderzenia poprzez swój korpus i rozprowadzały pozostałe siły z dala od ciała dziecka. Foteliki montowane tyłem do kierunku jazdy dają najwyższą ochronę w sytuacji zderzenia czołowego, które jest najczęstszym rodzajem wypadku drogowego.

PAMIĘTAJ! Poniżej znajdują się aktualne regulacje dotyczące przewożenia dzieci, zgodne z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym. 

  • Dzieci należy przewozić w foteliku bezpieczeństwa lub innym urządzeniu podtrzymującym do osiągnięcia 150 cm wzrostu w samochodach osobowych i pojazdach przewożących ładunki z masą całkowitą nieprzekraczającą 12 ton.
  • Dziecko mające mniej niż 150 cm wzrostu jest przewożone foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci, zgodnym z: masą i wzrostem dziecka oraz właściwymi warunkami technicznymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej lub w regulaminach EKG ONZ dotyczących urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojeździe.
  • Dopuszcza się przewożenie dziecka na tylnym siedzeniu pojazdu mającego co najmniej 135 cm wzrostu przytrzymywanego za pomocą pasów bezpieczeństwa w przypadkach, kiedy ze względu na masę i wzrost dziecka nie jest możliwe zapewnienie fotelika bezpieczeństwa dla dziecka lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci zgodnego z warunkami. 
  • Jeżeli na tylnym siedzeniu samochodu nie ma możliwości zamontowania 3 fotelików bezpieczeństwa lub innych urządzeń podtrzymujących, jedno z dzieci może być przewożone bez fotelika bezpieczeństwa lub innego urządzenia podtrzymującego pomiędzy dwójką dzieci siedzących w fotelikach bezpieczeństwa. Warunek jest taki, że dziecko musi mieć ukończone 3 lata i będzie zapięte samochodowym pasem bezpieczeństwa.
  • Nie można przewozić dzieci w fotelikach bezpieczeństwa ustawionych tyłem do kierunku jazdy na przednim siedzeniu pojazdu, gdy aktywna jest poduszka powietrzna pasażera.
  • Zabrania się przewożenia dzieci poniżej 3 roku życia w pojeździe niewyposażonym w pasy bezpieczeństwa i fotelik bezpieczeństwa lub inne urządzenie podtrzymujące.
  • Dzieci mające mniej niż 150 cm wzrostu nie mogą być przewożone na przednim siedzeniu pojazdu poza fotelikiem bezpieczeństwa lub innym urządzeniem podtrzymującym.
  • Dziecko może być przewożone w taksówkach i środkach komunikacji miejskiej bez fotelika bezpieczeństwa lub innego urządzenia podtrzymującego.

Foteliki rowerowe

Podróżowanie z maluchem jednośladem może być wspaniałym doświadczeniem dającym dużo radości, zarówno rodzicom, jak i dzieciom. Abyśmy mogli się cieszyć z przejażdżki, wspólnie pędzonego czasu z rodziną, musimy zadbać o bezpieczeństwo naszych dzieci.

Przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym dosyć precyzyjnie regulują kwestie związane z przewożeniem dzieci rowerem. Problem przewożenia dzieci rowerem oraz jazdy dzieci na rowerze musimy rozpatrywać biorąc pod uwagę wiek małego rowerzysty.

Dzieci do lat 7 na rowerze Możemy przewozić na dwa sposoby. Albo na rowerze w specjalnym foteliku  albo  specjalnej przyczepce (zostanie omówiona w dalszej części), którą mocujemy z tyłu roweru. Zarówno fotelik, jak i przyczepka muszą być dostosowane do przewożenia dzieci. Zasadniczą rolę w przewożeniu dzieci rowerem lub jeździe dzieci rowerem odgrywa ich wiek. 

Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym: „Dziecko w wieku do 7 lat może być przewożone na rowerze, pod warunkiem że jest ono umieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę”. Foteliki mogą być zamontowane z przodu (tj. między kierownicą a siodełkiem) – dla dzieci o wadze do 15 kg albo z tyłu (za siodełkiem) – dla dzieci maksymalnie do 22 kg wagi ciała.

Fotelik montowany z przodu jest znacznie bezpieczniejszy, bowiem cały czas mamy kontakt z dzieckiem i widzimy co się z nim dzieje. Foteliki montowane z tyłu są bardziej rozbudowane niż te montowane z przodu. Mają regulowaną wysokość podnóżków, zagłówka, możliwość odchylania oparcia i kurtyny boczne, które pomagają w razie zaśnięcia dziecka, jednak należy w tym miejscu zaznaczyć, że w żadnym z fotelików nie powinno się przewozić śpiących maluchów. Wtedy najlepiej przerwać podróż, wyjąć malucha z fotelika i pozwolić mu przespać się np. na rozłożonym na trawie kocyku.

Wymogi co do wagi dzieci przewożonych rowerem w fotelikach nie wynikają wprost z przepisów ustawy, lecz zawarte są w instrukcjach i zaleceniach producentów. Niestosowanie się do tych instrukcji może zostać uznane za naruszenie zasad bezpiecznej jazdy rowerem wymaganych przez ustawę Prawo o ruchu drogowym.

Dzieci do 10 roku życia Zgodnie z art. 33 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym: „Korzystanie z chodnika lub drogi dla pieszych przez kierującego rowerem jest dozwolone wyjątkowo, gdy (…) opiekuje się on osobą w wieku do lat 10 kierującą rowerem(…)” Dziecko w wieku do 10 lat kierujące rowerem pod opieką osoby dorosłej jest traktowane przez ustawę jako pieszy. Dziecko takie powinno się więc poruszać po tych częściach drogi, które są przeznaczone dla pieszych (chodniki, drogi dla pieszych, a w razie ich braku – pobocze lub lewa strona jezdni). Oznacza to tyle, że gdy opiekujemy się dzieckiem, które nie ukończyło 10 lat możemy z nim jechać również chodnikiem i drogą dla pieszych. Jednakże w takich sytuacjach kierujący rowerem, który korzysta z chodnika lub drogi dla pieszych, jest obowiązany jechać powoli, zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym.

Dzieci w wieku od 10 do 18 lat Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 10 ustawy o kierujących pojazdami, po ukończeniu 10 roku życia dziecko może samodzielnie jeździć rowerem po drogach, ale tylko, jeżeli posiada kartę rowerową. Natomiast na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy o kierujących pojazdami: „Osoba, która ukończyła 18 lat, nie jest obowiązana do posiadania dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania rowerem, wózkiem rowerowym lub pojazdem zaprzęgowym.”

Przyczepki rowerowe

Przewożenie dzieci w przyczepkach rowerowych jest zgodne z polskim prawem od 2011 roku. Reguluje to art. 63 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym: „Zabrania się przewozu osób w przyczepie, z tym że dopuszcza się przewóz: (…) 4) dzieci w przyczepie przystosowanej konstrukcyjnie do przewozu osób, ciągniętej przez rower lub wózek rowerowy”. Co istotne, z przyczepką rowerową można jeździć po jezdni lub po drodze dla rowerów. Nie można jeździć po chodniku, chyba, że jest się opiekunem dziecka do lat 10 jadącego samodzielnie na rowerze. Aby móc legalnie poruszać się z przyczepką po jezdni i po drogach dla rowerowych powinna być ona wyposażona w:

  • dyszel wyposażony w urządzenie sprzęgowe uniemożliwiające przewrócenie się przyczepy w przypadku przewrócenia się roweru,
  • przynajmniej jedno światło pozycyjne, czerwone, z tyłu przyczepy,
  • przynajmniej jedno światło odblaskowe czerwone, z tyłu przyczepy,
  • w przypadku, gdy przyczepa jest szersza od roweru ją ciągnącego, jedno światło z przodu, barwy białej.

Zaleca się wyposażenie przyczepki rowerowej we flagę – zdecydowanie zwiększa to jej widoczność, a tym samym bezpieczeństwo przewożonych w niej dzieci. Na sam koniec warto wspomnieć o kasku. Żaden przepis nie reguluje obowiązku posiadania kasku przez dziecko jadące w przyczepce rowerowej, jednak producenci zalecają używanie tego typu ochrony głowy.

Bezpieczeństwo przede wszystkim

Jadąc na wakacje skupiamy się na wyborze ciekawego miejsca wypoczynku, ładnego hotelu czy zapewnieniu naszym dzieciom interesujących atrakcji. Te wszystkie rzeczy oczywiście są ważne, ale w natłoku przygotowań nie powinniśmy zapomnieć o tym, co najistotniejsze. Prawdziwie beztroskie i rodzinne wakacje spędzimy wtedy, gdy zapewnimy naszym pociechom oraz nam samym bezpieczeństwo. W samochodzie czy na rowerze, pamiętajmy o stosowaniu odpowiednich fotelików, przyczepek, kasków czy odblasków – każdy z tych elementów znacząco podnosi jakość podróżowania i poziom bezpieczeństwa.

Magdalena Cygulska – radca prawny, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego oraz Szkoły Prawa Niemieckiego organizowanej we współpracy z Westfalskim Uniwersytetem Wilhelma w Münster (Niemcy). Absolwentka Studium Podyplomowego „Akademia Spółek” w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Ukończyła aplikację radcowską prowadzoną przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Warszawie. Świadczy pomoc prawną głównie z zakresu prawa cywilnego i administracyjnego, w tym w szczególności prawa obrotu nieruchomościami – zarówno w zakresie badania prawnego nieruchomości, negocjowania umów związanych z nabyciem nieruchomości i procesem budowlanym. Posiada bogate doświadczenie w zakresie obsługi przedsiębiorców w ich bieżącej działalności gospodarczej, ze szczególnym uwzględnieniem przedsiębiorców z branży budowlanej i inwestycyjnej. W zakresie jej zainteresowań znajdują się także zagadnienia dotyczące problemów związanych z aktualizacją opłaty za użytkowanie wieczyste. Do jej obszarów praktyki zawodowej zalicza się prawo pracy, głównie w kontekście uprawnień kobiet w ciąży i rodzicielstwa. FB: https://www.facebook.com/mamprawa/

A z nami bądź w kontakcie poprzez nasz fanpage na Facebook’u. Zobacz także jak pracujemy na Instagramie.

Zapisz się na newsletter po dawkę wiedzy i aby otrzymywać specjalne oferty dla subskrybentów!

Leave a reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *